به گزارش روابط عمومی بیمارستان فوق تخصصی کودکان بهرامی دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ دکتر زهرا قنبرپور استاد دانشگاه و متخصص تعلیم و تربیت کودکان در خصوص سوگ در کودکان گفت: از یکی از حساس ترین و در عین حال پیچیده ترین مواردی که در روانشناسی رشد خیلی ازش استفاده میشه و شاید مواجهه با اون برای هر والد، برای هر مربی، برای هر فردی یکی از سخت ترین دوران زندگی اش باشه، یکی از سخت ترین لحظات زندگی اش باشه، و اون تجربه فقدان و سوگ در کودکان هستش.
 شاید در وهله اول وقتی از سوگ صحبت می کنیم منظور ما این باشه که ما فقط می خوایم راجع به تجربه مرگ در کودکان یا برای کودکان صحبت کنیم، در صورتی که بحث سوگ خیلی خیلی گسترده تر هست. طیفی هست که حدودا هفتاد نوع سوگ، شناخته شده در این زمینه. به عنوان مثال میتونم براتون طلاق رو مثال بزنم. کودکی که خانواده اش از هم جدا میشن، خانواده اش دچار مشکلات خاصی میشن و حتی مهاجرت، حتی کودکی که به هر دلیلی حوادث مترقبه یا غیر مترقبه باعث شده دچار سوگ و فقدان بشه.
 معمولا کودکان زیر هفت سال سوگ و فقدان رو خیلی درک واضحی ازش ندارند و ممکنه رفتارهای متفاوتی از خودشون نشون بدن. به علت اینکه اون تفکر انتزاعی که در کودک قراره بوجود بیاد معمولا بالای هفت سال هستش.
 به همین دلیل ممکنه رفتارهای ما در بزرگسالان این فقدان رو به صورت خطی در نظر بگیریم ولی در کودکان این مسئله را به صورت متغیر و نوسانی در نظر می گیریم.
 به همین دلیل ممکن است کودک در ارتباط با یک سوگ آن رفتارهایی را که ما از او انتظار داریم را از خودش بروز ندهد.
 گاهی کودکان سعی می کنند که در ارتباط با مسئله ای که برایشان دچار نگرانی شده، دچار ناراحتی شده و رفتارهای متفاوتی نشان دهند.
 گاها بعضی ها ممکن است بهانه گیری کنند و در عین بهانه گیری ممکن است بخندند و در عین خندیدن ممکن است که بازی کنند و این بزرگسالان را دچار نگرانی می کند.
 به ما مراجعه می‌کنند و از ما می‌پرسند که آیا این رفتارهایی که داره از خودش نشون میده نکنه عدم دلبستگی ای هست که داره بوجود میاره یا نکنه اختلالی در این بچه بوجود آمده؟  در صورتی که اینطور نیست.
 کودکان این رفتارها رو بعنوان یک مکانیزم دفاعی خود تسکین دهنده از خودشان نشان می دهند و بزرگسالان نباید خیلی در ارتباط با این زمینه نگرانی های خاص خودشان را داشته باشند. چند  نکته کلیدی و تمایز بخش این است که کودکان و بزرگسالان کوچک معماری شده نیستند. ما نباید توقعی که از یک بزرگسال داریم از آنها داشته باشیم.
 در زمینه سوگ و فقدان توصیه من به همه عزیزانی که دچار این بحران شده اند در ارتباط با کودکانشان این است که حتما هرگونه اتفاقی که در این زمینه برایشان به وجود آمد به یک متخصص در زمینه سوگ و سوگ درمانی داشته باشند.
 ما آنقدری که در مراکزی که داریم نگاه می‌کنیم مراکز ترک اعتیاد وجود دارد، ما مراکز درمان سوگ وجود ندارد و یکی از توصیه ‌های اکید در زمینه روانشناسی این است که حتما این مسئله را به عنوان یک اصل مهم در نظر بگیرند چرا که اگر این سوگ ها در کودکان درمان نشود، در بزرگسالی ممکن است تبدیل به یکسری مشکلات و اختلال‌های مزمن افسردگی های پنهان در افراد بزرگسال بشود که منجر به مشکلات زیادی در این زمینه می‌شود.