آترزى مجاری صفراوى
آترزى مجاری صفراوى شایعترین ناهنجاری صفراوی است که در دوران شیرخوارگی تظاهر پیدا میکند.یرقان یا زردی در اوایل نوزادی وضعیت بالینی مهمی به شمار میرود. زردی نوزادی و اترزی مجاری صفراوی خارج کبدی دو علت عمده این وضعیت بالینی است. انسداد مجاری صفراوی بیماری نادر مرحله نهایی یک جریان التهابی و تخریبی در مجاری صفراوی می باشد که سبب فیبروز و سیروز کبدی میباشد.
این بیماری دو فرم دارد
آترزی صفراوی در یک مورد از هر ده هزار تولد دیدهه می شودو به طورمشخص مجاری خارج کبدی را در گیر میکند . این بیماری در دخترها شایعتر است.
علائم بالینی این بیماری در بچه هایی که به موقع به دنیا آمده اند در هفته دوم و سوم تولد و به صورت زردی نمایان می شود و تمامی شیرخوارانی که در دو ماهگی دچار یرقان می شوند باید از لحاظ آترزی مجاری صفراوی بررسی شوند چون جراحی در صورتی بیشترین کارایی را دارد که قبل از سه ماهگی انجام شود.
آسیب و انسداد مجاری صفراوی ممکن است ناشی از روندهای توکسیک ، عفونی یا خود ایمنی باشد که تا کنون شناخته نشده اند.
علائم
روش های تشخیصی
بیمارانی که تشخیص آترزی مجاری صفراوی برای آنها مطرح است باید تحت لاپاراتومی تشخیصی قرار گیرند.بدون انجام عمل جراحی بیماران معمولا قبل از رسیدن به دو سالگی به علت سیروز جان می سپارند. هر چه عمل جراحی زودتر انجام شود، کمتر از دو ماهگی، شانس حفظ جریان صفرا بیشتر خواهد بود.
در %55 اعمال جراحی یرقان برطرف می شود. درمان شیرخوار مبتلا به یرقان مقاوم و پایدار ، پیوند کبد است که میزان بقای آن % 90-70 است.
عوارض جراحی:
مراقبت قبل از عمل جراحی
مراقبت بعد از عمل جراحی
گاهی مواقع بعد از جراحی طبق نظر پزشک جراح به بیمار توصیه می شود که پیوند کبد انجام شود